Zayıflama Günlüğünün önceki bölümü
Başlamak başarmanın yarısıdır! derler. Yarısı ve sanırım en önemli kısmı. Bu sefer kesin kafama koymuştum ZA-YIF-LA-YA-CAK-TIM. Hemen televizyonda gördüğüm doktorun adresini buldum, telefon açtım. O kadar yoğun talep vardı ki 3 hafta sonrasına randevu alabilmiştim. Olsun en azından kararımı vermiştim.

Randevu günü geldiğinde gerçekten büyük bir hevesle gittim. Kendime inanıyordum. Ve 1.5 yıllık serüvenim başladı. Gayet sıkı bir programdı. Meyve, haşlanmış yağsız sebze ve salata dışında her şey yasaktı. İşin akupunktur kısmına gelince…

Daha önce böyle bir deneyimim olmamasına rağmen duyduklarıma pek benzemiyordu. Şöyle ki bunda iğneler yoktu bir bitkinin ufak kahverengi tohumlarıydı uyarıcı olan. 2 kulağımda belirli noktalara yaklaşık 20 tane tohum yerleştirdi bantlarla tutturarak. 2 noktayı özellikle acıktığım zamanda ovmalıydım. Bu açlık hissimi geçirecekti. Artık yara bere içinde görünümü olan 2 kulağım vardı? Ama zayıflamak için değerdi. Gayet motiveydim, zor gelmiyordu; arada kulağımı ovuşturuyordum ve sanki işe yarıyordu ya da bana öyle geliyordu.

İlk hafta 6 kilo verince iyice havaya girmiştim. Tek sorun diyetin aynı şekilde devam edecek olmasaydı. Ama ne olacakti 2 hafta sıkardım dişimi. 2. Haftanın sonunda 10 kilo vermiştim mutluydum aslında ama gene her şeyin yasak olması canımı sıkmıştı biraz. Ne demekti “Sen zamanında yeterince karbonhidrat ve protein aldın şimdi almana gerek yok!” Anlamıyordum ama gene de devam ediyordum Bir kaşık yoğurt bile yemeden aynı sıkılıkta uyguluyordum rejimi.. Sonuçta zayıflıyordum değil mi? Önemli olan buydu. Hem bir doktor doğru olmasa böyle bir diyet yaptırmazdı. İlk ayın sonunda 18 kilo vermiştim. Kendim dahil kimse bu duruma inanmıyordu. Peynir, yoğurt , süt özlemi çekiyor ama dayanıyordum. Sadece biraz halsizdim. Bir de çok saçım dökülüyordu. Ama olsun zayıflıyordum ya değerdi!!!

Sizde Yorum Yazın

  • Alexa