Artık her şeyi oluruna bırakmıştım, gerçekten dünya umurumda değildi. Canım ne isterse yiyordum. Beni gören, ya da hikayemi dinleyen sizler sanıyorsunuz ki aşırı miktarlarda yemekler yiyorum. Evet az yemiyorum ama bir oturuşta 3 big mac menü yediğim de yalan, sadece birtanesi yeterli oluyordu tekrar obezliğe doğru yol almama.

Değişik bir ikilem yaşıyordum aslında, bir yandan korkunç rahatlamıştım, baskı olmadan çok mutluydum istediğim gibi davranıyor, kendimi devamlı kontrol altında tutmama gerek kalmıyordu. Diğer taraftansa tartılmayı bırakmış olmama rağmen kıyafetlerimin devamlı daralmasından, eski halime döndüğümü anlıyordum. Tüm yaşananlar geri gelmişti. Gene tüm gözler üzerimdeydi. Çoğunlukla acıyarak, arada dalga geçerek. Artık alışmıştım umursamıyordum, ama gene de normal davranmalarını tercih ederdim, sonuçta sadece kilolarım fazlaydı gayet normaldim. Bu yazı zayiflamacilegi.com sitesi için hazırlanmıştır.

Bu şekilde yaklaşık 5 sene geçti. Kocaman halime geri dönmüştüm, ama özellikle ailem ve yakın arkadaşlarım sağlığım için gene zayıflamam gerektiğini düşünüyorlardı. Haklılardı, yaşım ilerliyordu. Şimdi normal hareket edebiliyordum ama ilerde ne yapacaktım? Ben de çok istiyordum zayıflamayı ama gücüm yoktu. Daha önce yaşadıklarımı düşününce başlamak fikri bile korkutucu geliyordu. Bir mucize olsaydı ve ben normal olabilseydim ne olurdu? Daha ne kadar sürecekti bu böyle, bilmiyordum. En sonunda annem biraz da tepkimden korkarak yepyeni bir fikirle geldi. Ameliyat olacaktım!Bu yazı zayiflamacilegi.com sitesi için hazırlanmıştır.

Sizde Yorum Yazın

  • Alexa